در اين كتاب كم‌حجم اما پرمعنى خطيب جليل با آوردن آيات و اخبار و احاديث ، به شيوه‌اى بديع و دلنشين ، مردم را به استفاده از پارچه‌هاى بافت وطن دعوت و تشويق كرده است . براى اينكه روش سيد بزرگوار در بيان مقصود نمايانده شود سطرى چند از اين كتاب مىآورد : « . . . از براى ترقى هرملت و دولت ، شرط اول قدم ، رفع احتياج ظاهرى و باطنى و صورى و معنوى از ملت ديگر است . امروز اول احتياج عمدهء ما به اجانب احتياج ظاهرى ماست كه چنان تصور مىكنيم كه بىمعاونت مصنوعات ملبوسات و منسوجات اجانب زندگانى بر ما دشوار است ؛ و حال اينكه اين پندار و تصور غلط محض است . ما تا صد سال قبل اصلا با اجانب مراوده نداشتيم ، و صنايع آنها در مملكت ما نبود . باز هم در كمال خوبى تعيش مىكرديم . اى ابناء عزيز وطن ، چنان تصور كنيد كه امروز نيز صد سال قبل است كه ما رابطه و دوستى با اجانب نداشتيم و منسوجات فرنگ به مملكت ما نيامده بود . مگر نه در آن‌زمان اجداد ما ما يحتاج خودشان را خود تدارك مىنمودند ، و زنگ داغ احتياج را از پيشانى ملت خود مى - زدودند و به ننگ احتياج به اجانب مثل ما مبتلا نبودند . . . « . . . راست است چشمى كه چراغ برق ديده است نمىتواند قناعت به پيه‌سوز نمايد ؛ ولى اگر پيه‌سوز از خودمان باشد و آن چراغ برق عاريه ، البته پيه‌سوز اولى است . اميدواريم اگر چندى قناعت ورزيديم و صبر كرديم عنقريب خودمان احداث انواع كارخانجات و صنايع خواهيم نمود ؛ و تمام اين چيزها در مملكت خودمان رواج خواهد گرفت . . . اين قناعت فعلى ما موجب مزيد ثروت و دولت است و زيادتى دولت باعث پيشرفت همه قسم خيالات و نيات مقدسه ماست ؛ و تا مردم ايران فقيرند به هيچ قسم خود را نمىتوانند از ننگ احتياج نجات بدهند . و چون صاحب ثروت و غنا شدند با كمال اقتدار خيالات محكمهء صحيحهء خود را اجرا مى - دارند . مجملا هيچ سدى از براى انسداد طريق اجانب و رسوخ خارجه محكمتر و سخت‌تر از سد ثروت و دولت ، و عدم احتياج نيست . . . پوشيده نيست كه اساس ترقى